Het liefst leef ik overdag, als het donker is, vooral in de winter. Alles is zo lekker rustig en stil, het lijkt of de creativiteit energie zich pas aandient vanaf elf uur 's avonds, en wegebt vanaf half twee. Ik zit het liefst in mijn eigen bubbel dan, omringt door een omgeving met spullen die mij prikkelen, uit de natuur, in de natuur of dingen die mij nog verder in mijn eigen fantasiewereld drijven. In deze wereld, kan ik mijn energie vormgeven, vast maken, om het zichtbaar te maken voor het lichte deel van de dag.

Vraag me af... Waarom we van bacteriën, parasieten en andere nare dingen waardoor we ziek kunnen worden, altijd verzwakken of uitgeschakeld worden. Hoe tof zou het zijn als je door een bepaalde bacterie opeens je stem in bedwang kon hebben, zodat je goed kon zingen twee weken lang, of een maand lang lichtgevende vingers, handig in het donker?!

Tuurlijk.. bacteriën... bloedcellen..lichaampjes... verzwakken... geen radioactieve teken die een lichtgevende kring om een prikbultje kunnen geven.. maar toch. Zou wel kicken zijn toch?

Vlinders zijn de fladderende schilderijtjes van moeder natuur.
Onder de indruk ben ik, zo teer maar krachtig van kleur.

Vaak is het storm in mijn hoofd, een wirwar van gedachten vlagen, verzinsels, scenario's, plannen en dromen. Eén van deze gedachten is; hoor ik vlees te eten? Een groot nadeel van een dromer die ook nog is een chaoot is, is dat ik mijn gedachten niet altijd helemaal uitdenk, of er verder op in ga. Maar dit vind ik zo'n belangrijke vraag, dat dit ook één van de redenen is waarom ik mijn blog ben begonnen. Ik wil mensen met mij mee de twijfel in te sleuren, door de bagger van meningsverschillen, overwegingen en onderzoek heen zeulen.

Van sterrenbeeld ben ik tweelingen, niet dat ik dát ooit heb uitgezocht, wat daar specifiek voor is. Of dat ik er heel erg in geloof.. Maar in zekere zin kan ik me er wel wat bij voorstellen. Ik heb een vraag, en in mij ook twee totaal verschillende meningen. (komt dit omdat ik zowel op mijn vader als mijn moeder lijk...? Misschien een interessante gedachte voor later..) Anyway.

Hoor ik vlees te eten? Puur vanuit mijn gevoel, denk ik, NEE! dat is niet nodig! Heel mijn leven heb ik gewoon vlees voorgeschoteld gekregen, prettig heb ik me er niet altijd bij gevoeld, maar normaal was het toch eigenlijk ook weer wel. Dus in die zin aan de andere kant; Hoor ik vlees te eten? Ik denk het wel? Maar als ik vlees in mijn handen heb, op mijn bord, of het klaar maak heb ik 95% een onbehaaglijk gevoel. De dieren, die uit de natuur komen waar ik zo zielsveel van hou, waarom zou ik die in godsnaam opeten? De dieren die zo bruut zijn behandeld, en geslacht. Wij mensen hebben geen echte slagtanden, klauwen of dergelijke. Dus noodzakelijk dat wij dit doen...? denk dat we gemaakt zijn voor groen.

Sinds ik sinds mei 2012 samenwoon met mijn lieve musketier (lees: man, lang haar, snor en sik) hebben we al meerdere pogingen gewaagd om 'vegetarisch te worden'. Wekenlang hebben we soya, tofu, groenten, vis en ei gegeten. Maar vegetarisch? toch ook weer niet helemaal. Als studenten hebben we geen dikke portomonnee, en het is me opgevallen dat het toch wel een stuk goedkoper is om vlees te eten... een pak gehakt, verdeel ik in meerdere zakjes en gooi het in de vriezer.. Zodat we toch onze b12 binnenkrijgen maar ook niet overdreven meewerken aan de grote gemene slachterij... Afijn, we hebben dus niet veel geld. Dat weten onze ouders, dus krijgen we vaak zelfgemaakt voedsel in onze handen, vriezer en koelkast geschoven. Dit bevat natuurlijk ook meestal vlees. Ik wil dit uit beleefdheid (buiten het feit dat onze ouders verschrikkelijk goed kunnen koken) maar ook vanuit een magere portomonnee niet afwijzen... Voel je de tegenstrijd?

HOE moeten we hier nou mee omgaan? We hebben nu voorlopig even een deal. Ik koop zelf geen vlees meer, we eten het alleen wanneer we het krijgen.. Hoe vreemd is dat? Ik wil eenmaal niet onze ouders opschepen met "moeilijke eters" en of de kosten opjagen. En ergens zit ook nog steeds een stemmetje in mijn hoofd... dat we heus wel vlees mogen eten, mits de dieren heel goed behandeld zijn, en gelukkig oud zijn geworden.. Terwijl ik eigenlijk óók vind dat we niet zo moeilijk moeten doen en gewoon moeten bijdragen aan een vredelievende wereld en moeten zorgen voor gezonde en goede vervanging. Afijn, we houden het dus even zo. Wil wel graag onderzoek doen naar hoe we zowel vredelievend kunnen leven, maar ook gezond. Dit is dus het begin van een lange weg, op naar de lieve gezondheid!

Einde van hersenspinsel nummer 1.

Momenteel studeer ik aan de kunstacademie. Ik doe dat, omdat ik graag docent in de kunsten wil worden. Verbaal verwoorden en mijn gevoel verbeelden gaat me goed af, maar schrijven dus helemaal niet. Ik maak veel spelfouten, taalfouten, etc. Ik ben een dromer, twijfelaar, chaoot en filosoof in mijn eigen wereld. Misschien dat het interessant is om mijn hersenspinsels te delen, misschien ook niet. In het laatste geval, oefen ik in ieder geval mijn writing skillz. En kunnen de taalnazi's hier hun ding doen, namelijk, mij verbeteren.